AVATAR – a cold blood review


AVATAR

Μέρος Πρωτο.

Άκουσα πολλές και έντονα διατυπωμένες απόψεις πριν ακόμα δω την ταινία. Κάμποσες από αυτές, (ίσως οι πιο έντονες) προέρχονταν από ανθρώπους που επίσης δεν την είχαν δει. Παρακολούθησα ως θεατής τις διαμάχες σε διάφορα φόρα (μεταξύ των οποίων και μερικά που έχουν εντελώς άλλη κατεύθυνση ενασχολήσεων) και σε κάποιες από αυτές, τις διάπυρες από το πάθος συζητήσεις, πήρα μέρος υποστηρίζοντας τη μια ή την άλλη πλευρά.

Αντιπαρατιθέμενος σε ανθρώπους και απόψεις, χρησιμοποίησα σαθρά επιχειρήματα των οποίων τη χρήση δεν δικαιούμουν, μιας και δεν είχα ιδία αντίληψη επί του θέματος, αλλά και κανέναν προφανή λόγο να τοποθετηθώ.

Αναίτια κραυγαλέες προσωπικές αντεγκλήσεις, χαρακτηρισμοί, οξείες εκφράσεις και γενικά σκληρές θέσεις, εξαπολύονταν εκατέρωθεν, κάνοντας τη συζήτηση να μοιάζει περισσότερο με Boxing Ring παρά με πεδίο πολιτισμένης ανταλλαγής απόψεων.

Δε συνειδητοποίησα  το οξύμωρο αυτής της συμπεριφοράς μου(και συμπεριφοράς άλλων), παρά αρκετές μέρες μετά από το τέλος αυτής της Ταινίας.

Ο κος James Cameron έσπρωξε πολλούς σε μια δίνη που κατά την άποψη μου θα συμπαρασύρει εντυπώσεις και σενάρια για το μέλλον του κινηματογράφου, όσο και την ίδια την διαμορφούμενη αντίληψή μας γι αυτόν (τον Κινηματογράφο).

Τείνω να θεωρήσω αυτό το σεσημασμένο πλέον γεγονός των αντιδικιών, σαν την μεγαλύτερη ίσως καταξίωση κινηματογραφικής διαφημιστικής καμπάνιας άπαξ.

Αυτό το γεγονός από μόνο του, δε θα είχε αξία μιας και εύκολα θα μπορούσε να εκληφθεί ως σύμπτωση, αν η ιστορία και το παρελθόν του James Cameron δεν έδειχνε παρόμοιας δυναμικής δημαγωγικά επιτεύγματα. Τότε οι διαφωνίες και οι εντάσεις δεν είχαν περιεχόμενο άλλο πέρα από τις εν αμφιβόλω Σινεφίλ θεάσεις κάποιων για την καλλιτεχνική αξία ή την ιστορική συνέπεια των δημιουργιών του εν λόγο σκηνοθέτη. Φυσικά τίποτε δεν εμπόδισε τις ταινίες του από το να σπάσουν τα ταμεία και τον κόσμο να συρρέει κατά χιλιάδες στις αίθουσες προβολής.

Μα τώρα το πράγμα δείχνει διαφορετικό. Διαφορετικό στην ένταση των αντεγκλήσεων όσο και στις απόψεις που οι άνθρωποι καταθέτουν ως επιχειρήματα για στηρίξουν τις αντίπαλες θέσεις τους.

Πριν πάμε στην ίδια την ταινία θα αφεθώ για λίγο στα απόνερα που δημιούργησε με μια σειρά από απλοϊκές διαπιστώσεις. Δεν θα τις στηρίξω ιδιαίτερα μιας και το καλό των διαπιστώσεων είναι ότι δεν χρειάζονται στήριξη. Ίσως είναι απαραίτητη μια ευρύτητα προσέγγισης, αλλά όχι στήριξη πέρα από την πραγματικότητα που περιγράφουν…

Τέθηκαν απόψεις που ενώ για άλλες ταινίες ήταν δοξαστικός ύμνος, τώρα μοιάζουν σαν αιχμηρά δόρατα που εκτοξεύονται ενάντια στο σεναριακό, πολιτικό, επιστημονικό, αληθοφανές  και σίγουρα το όποιο ιδεολογικό περιεχόμενο της ταινίας.

Το θετικό οικολογικό μήνυμα περί Γαίας – Πανδώρας , τώρα είναι απλοϊκές προσπάθειες του χολιγουντιανού εμπορικού συρμού να κάνει κάτι ακαθόριστα κακό. (Και συνεπώς κατακριτέο από οποιονδήποτε σέβεται την αξιοπρέπεια του καθώς πρέπει Σινεφίλ αντιαμερικανικού Εγώ του).

Το αντιπολεμικό και σίγουρα αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο, τώρα είναι ένα παιδαριώδες Αμερικανικό ενοχικό σύνδρομο υπό την ει δυνατόν μεγαλύτερης απαξίας έννοια του όρου…

Το πλαίσιο αναφορών της ταινίας στην Ανθρώπινη γήινη ιστορική πραγματικότητα και κουλτούρα, τώρα είναι επαίσχυντη κλοπή της ιστορίας των λαών και διαστρέβλωσή της, παραφουσκωμένη με ηχηρές ρατσιστικές προεκτάσεις…

Το εν δυνάμει μάθημα της (διαφορετικής) εξέλιξης των ειδών που συμφωνεί με τη δαρβίνεια εκδοχή (τουλάχιστον για μερικούς πολύ διάσημους Δαρβινιστές), τώρα μοιάζει να αποτελεί κόλαφο στην επιστημονική ακρίβεια μιας ταινίας που διαδηλώνει ότι είναι καθαρά επιστημονικής φαντασίας. (Αναίτια και παραπληροφορημένη Επίθεση που πάντα προέρχεται από ανθρώπους που δεν έχουν την καλύτερη γνώση περί της σύγχρονης αστρο- ή εξω- βιολογίας).

Ακούστηκαν ακόμα και απόψεις περί της βαρυτικής – Φυσικής ασυνέπειας με την αστρονομία και τους φυσικούς νόμους του δορυφόρου Πανδώρα. Μιας και είμαι φυσικός με πολύχρονη ενασχόληση στη Κοσμολογία, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ανάλογοι δορυφόροι (ως προς την φυσική τους υπόσταση) υπάρχουν και στο δικό μας ηλιακό πλανητικό σύστημα. (Μπορώ ακόμα να πω με κάθε ασφάλεια ότι αν ποτέ βρούμε ζωή αλλού, οι πιθανότητες είναι σαφώς υπέρ του να φιλοξενείται σε κάποιο γαιόμορφο δορυφόρο ενός αέριου γίγαντα  (Ευρώπη, Τιτάνας κλπ) παρά ενός πλανήτη όπως η Γή ή ο Άρης ή η Αφροδίτη.)

Η γλώσσα και η γήινη συμπεριφορά των Ναβι κατακρίθηκε  από τους επαΐοντες ως έχουσα ανεπίτρεπτη ομοιότητα και αντιστοιχίες με εδώ πολιτισμούς, έως και ιδιωματισμούς από την σύγχρονη αμερικάνικη Διάλεκτο των Αγγλικών. (φυσικά αγνόησαν το γεγονός της μακρόχρονης παρουσίας των ανθρώπων στην Πανδώρα όπως και την έντονη προσπάθεια εκπολιτισμού των ντόπιων αγρίων (με απώτερο σκοπό το όφελος))

Ενστάσεις για την επιστημονική αληθοφάνεια του σεναρίου διατυπώθηκαν και οι αντιμαχόμενοι παρέθεσαν πιθανές όσο και απίθανες εκδοχές των μελλοντολογικών τους έξεων. (Φυσικά εδώ διύλισαν τον κώνωπα ενώ σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις κατάπιαν την Γκαμήλα. (Beam me up Mr.Spock…)
Δεν θα ήθελα να μπω στη διαδικασία να κρίνω με τα ίδια κριτήρια αριστουργηματικές ταινίες όπως το Blade Runner γιατί το μόνο που θα κατάφερνα, θα ήταν να φανώ μικρόψυχος και ανίκανος να δω αυτό που δείχνει το δάχτυλο καθώς θα είμαι προσκολλημένος στο μανικιούρ του.

Όλα αυτά συνέβησαν και εξακολουθούν να συμβαίνουν σε συζητήσεις ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Με ένταση και σθένος και δυστυχώς πολλές φορές με άσκοπο πάθος και μένος.

Avatar
Μέρος Δεύτερο

Θα ξεκινήσω το δεύτερο μέρος αυτής της επιθεώρησης – review με μια υπόσχεση. Θα κάνω όσο το δυνατόν λιγότερη αναφορά σε γεγονότα της ταινίας, με πρόθεση να μην την εκθέσω σε αυτούς που δεν την έχουν δει ακόμα.

Το Avatar ΔΕΝ είναι Max3D, RealD ή ό,τι άλλο. Είναι iMax. Έχοντας την ευκαιρία να δω την ταινία σε όλα τα προαναφερθέντα formats, μπόρεσα να κάνω τις απαραίτητες συγκρίσεις που με οδήγησαν σε αυτό το ξεκάθαρο συμπέρασμα.  Τα τεχνολογικά επιτεύγματα που προσφέρονται στο κοινό, δεν τελειώνουν στην δυοπτική (sic) stereo optics Κάμερα που εξέλιξε ο ίδιος ο James Cameron σε συνεργασία με μεγάλες εταιρίες του χώρου. Η ανάπτυξη των εφαρμογών rendering, Animation, skinning, 3D layering, φωτορεαλισμού, οπτικών φακών, ειδικών μεθόδων αυτόματης εστίασης σε δυο ισο-οπτικές focus points, τεχνικές Surround Ηχοληψίας και ειδικά σχεδιασμένα μικρόφωνα αποτελούν μόνο μερικές από τις τεχνολογίες που υποχρεώθηκαν να κάνουν βήματα μπροστά. Φυσικά τα δυσθεώρητα υψηλά κονδύλια και η επιμονή στην τελειότητα του ίδιου του σκηνοθέτη, έδωσαν την αναγκαία οικονομική ώθηση προς την σωστή κατεύθυνση.

Γνωστοί επιστήμονες από διάφορα πεδία, συνέβαλαν συμβουλευτικά στην επιστημονική μελλοντολογική αληθοφάνεια του μυθολογικού Avatar και ο Cameron υποχρεώθηκε πολλές φορές να αναδιαμορφώσει το αρχικό σενάριο ακλουθώντας τις αυστηρές επιταγές τους.

Δεν θα εντρυφήσω περισσότερο στις τεχνολογικές παραμέτρους μα πιστέψτε με, αυτά αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

Τι πραγματικά είδα πίσω από το Avatar

Ο Cameron Προσγείωσε μερικές αρχέγονες μεταφυσικές απόψεις στην σκληρή πραγματικότητα. Έδωσε έρεισμα σε παραφυσικές εικοτολογίες εξωραΐζοντας το μεταφυσικό τους περιεχόμενο και πεποιθήσεις σε απτή πραγματικότητα. Ακόμα περισσότερο, είπε στον κόσμο μια μεγάλη ιδέα, δίχως καν να την διηγηθεί (έστω και αχνά) στην ταινία του. Έβγαλε το θεό από το λαϊκό θυμοσοφικό του βάθρο ως αχρείαστη ιδέα για την πνευματικότητα και τις ανάλογες αναζητήσεις του μέσου Αμερικανού. Τοποθέτησε την διάνοια και τη φύση πάνω από κάθε ανάγκη εξύψωσης της στο θειο. Έκανε πράγματα που πολύ λίγοι έχουν τολμήσει, και τα έκανε έτσι, που τελικά δεν απευθύνονται σε λίγους εκλεκτούς Σινεφίλ του Fantasy ή του Science Fiction, αλλά σε όλο τον κόσμο. Ο James Cameron είπε ανήκουστα πράγματα μέσα από μια ταινία για όλη την οικογένεια.

Δεν έσκισε τη γάτα του κατεστημένου, δεν όργωσε τα πολύπαθα μυαλά μας με νεοτερισμούς και ετεροβαρείς αμφισημίες, δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να σπείρει μερικούς σπόρους στο γόνιμο έδαφος της φαντασίας του κοινού του.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Η ταινία απευθύνεται σε ανθρώπους που πιστεύουν ότι ο θεός έφτιαξε το σύμπαν πριν από τέσσερις χιλιάδες χρόνια… (55-60% των αμερικανών). Σε ανθρώπους που πιστεύουν ότι οι πρωτόπλαστοι ήταν ένα ζευγάρι εξόριστων από έναν τιμωρό θεό (65-70% των αμερικανών)…. Σε ανθρώπους που η κριτική τους αντίληψη για τέτοια θέματα είναι μάλλον ανύπαρκτη μιας και πιστεύουν σε κάποιου είδους προσωπικό θεό (85-90% των αμερικανών)… Απευθύνεται σε θεμελιώδη ένστικτα και αρχετυπικές ιδέες του ανθρώπινου είδους, όπως η προγονολατρεία και ο φυσισμός sic.  Το παράδοξο είναι ότι ελάχιστοι από μας κατάφεραν να διακρίνουν αυτή την υποδόρια σάρκα  της ταινίας, καθώς παρασυρθήκαμε από το εξωτικό μπλε tου δέρματος των Navi.

Μιλήσαμε για πληθώρα κλισέ και φτωχό σενάριο ή για αριστούργημα της τέχνης της παραγωγής ή για μαγικές εικόνες ή για επιστημονικές ασυνέπειες…. Δεν κάναμε λάθος αλλά αυτά που κρίναμε είναι μόνο ένα (πυκνό ίσως) επίχρισμα.

Ας δούμε τώρα κάτω απ’ αυτό.

Ο Cameron δίνει μερικές καλοζυγισμένες κλωτσιές στα πισινά του μεταφυσικού καθώς στην ταινία παρουσιάζονται επιστημονικές αποδείξεις για πεποιθήσεις όπως η Gaia – Γαία (ζωντανός πλανήτης). Δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω κάποια links με την ταινία, αλλά όσοι την έχουν δει, θα θυμούνται την σκηνή με την ανακάλυψη της Dr Grays για τις συνάψεις μεταξύ των δέντρων όσο και τις συνεχείς αναφορές στη συλλογική διάνοια της Pandora που προκύπτει από επιστημονικές παρατηρήσεις…

Η προγονολατρεία δεν είναι μια απόμακρη σύλληψη στηριγμένη στον ανθρώπινο φόβο, μα μια βιολογική αλήθεια στον κόσμο της Pandora. Τα πλάσματα του κόσμου του Cameron διαθέτουν τον απαραίτητο συναπτικό εξοπλισμό για την σύνδεση τους με το όλον του πλανήτη οσο και μεταξύ τους.

Η εξέλιξη των ειδών μπαίνει διακριτικά από την πίσω πόρτα της ζώνης της βίβλου των δημιουργιστών, όπου διακρίνουμε τον θείο Darwin να μας κλείνει το μάτι.

Ο θεός δεν αναφέρεται πουθενά στην ταινία. Όχι γιατί δεν έχει χώρο, μα γιατί η ιδέα καθαυτή αποκλείστηκε έντεχνα από τον Cameron.

Εκλογίκευσε τις μεταφυσικές ανησυχίες των αμερικανών, σπρώχνοντας τον παραλογισμό των τηλεδημιουργιστών έξω από το τραπέζι της συζήτησης.

Ο James Cameron συνεχίζει να κάνει αυτό που ξεκίνησε με τον τάφο του χριστού, μόνο που τώρα το επεκτείνει σε συλλογικό μνήμα – κρεματόριο όλων των θρησκευτικών δοξασιών.

Θα μπορούσα να συνεχίζω για πολύ, αλλά δεν το κρίνω σκόπιμο. Είμαι σίγουρος ότι καταλάβατε που το πάω και μπορείτε να ακολουθήσετε τον ειρμό μόνοι σας…

Martin Ocelotl

(The real One)
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: